Wat voorafging…
Daags voor de afreis naar Mallorca (op 24/05/2008) zijn we met zijn vieren het toekomstig schooltje van mijn grote zus gaan bezoeken! Zus voelde zich al héél snel thuis in het klasje en begon spontaan te spelen in de klas. Ook in de ruimere feest- en turnzaal van de school kon Rhune niet lang stilzitten op haar stoel. Al snel begon ze er rond te lopen en is ze een ballon gaan vragen om mee te spelen!
Dit alles tot grote verbazing van mama én papa, want zus neemt meestal een afwachtende houding aan. En als ze dan al ietwat is ontdooid … dan nog blijft ze niet ver uit de buurt van mama en papa. Kortom, ze voelde er zich al snel thuis en dit gaf mama en papa voldoende reden om haar dan ook daar in te schrijven.
Bijna dagelijks spreekt ze nog wel eens over haar bezoekje! Zowel onthaalmoeder Vicky, mama als papa denken dat Rhune nood heeft aan nieuwe uitdagingen en rijp is om naar school te gaan!
Op naar Mallorca …
Op 26 mei 2008 begon dan het grote avontuur. Samen met mama, papa en grote zus het vliegtuig op richting Mallorca! We dienden ons al vroeg (3u45) te melden in het luchthavengebouw van Oostende. Gelukkig konden we rekenen op de bereidwilligheid van oma en opa ‘Oostende’ om ons af te zetten. En daar stonden we dan, met kleine oogjes van de korte nacht, te wachten op onze vlucht, dewelke om 5u45 vertrok!
Zonder al te grote moeilijkheden en tijdsverlies stonden we reeds om ongeveer 10u aan het Hotel Eurocalas in (Calas de) Mallorca. Het was wel jammer dat we eigenlijk pas om 14u onze kamer mochten betrekken. Maar dan heeft mama haar charme én haar beste Spaans bovengehaald om de receptioniste te overtuigen ons vroeger een kamer te geven, zodat zus en ik ons schoonheidsslaapje konden maken! En … dit is gelukt! Om exact 11u45 kregen we reeds onze kamer!
Hotel Eurocalas
Het hotel Eurocalas in Calas de Mallorca is een echte aanrader voor gezinnen met (kleine) kinderen. Het domein bevat 3 zwembaden met diverse diepten, waardoor iedereen wel aan zijn trekken komt. Het park is zeer goed onderhouden en er is een animatieteam aanwezig die jong en oud dagelijks weet te bekoren met allerhande activiteiten. Zo was er elke avond mini-disco, maar daar waren zus en ik nog wat te klein voor! En … er was ook een goed onderhouden en voldoende uitgerust speelplein.
Gezien de volle borden van mama, papa en Rhune neem ik aan dat het eten goed en voldoende gevarieerd was. Alhoewel de Britse invloeden nooit ver af waren (zie verder).
Onze hotelkamer was zeer netjes en ruim. Het enige minpuntje was misschien de badkamer die toch wel eens gerenoveerd mag worden.
Het nabijgelegen dorpje is evenwel een héél ander verhaal. Dit is verouderd én verwaarloosd. Niet echt gezellig om door te slenteren en uitsluitend gericht om het laatste eurootje uit de portefeuille van de toeristen te halen. Daarnaast is dit dorpje uitgegroeid tot een Britse kolonie. Overal pubs en cafés, waar constant sportzenders op staan. Het openbaar domein is allesbehalve aantrekkelijk en dateert reeds uit de jaren zeventig! Een beetje te vergelijken met de periode van voor de recente renovatie van Oostende. Kortom veel werk aan de winkel! Gezien onze aanwezigheid (Rhune en ik) zijn mama en papa dan ook niet echt veel buiten het domein van het hotel geweest! Tja, dit blijkt in schril contrast te staan met de avontuurlijke reizen die mama en papa in het verleden hebben gemaakt (Turkije, Syrië, Jordanië, Vietnam, Indonesië)!
Het weer was niet super, maar meer dan voldoende om ons te amuseren! Het belangrijkste was trouwens om er eens samen tussenuit te trekken en ‘dingen’ samen te doen!
Slapen …
In de hotelkamer was er één slaapkamer aanwezig, dus was het even zoeken naar de ideale oplossing voor de kamerverdeling. Dat Rhune en ik (in een reisbedje) de kamer kregen, was de makkelijkste oplossing, maar het was een groot dubbel bed! Mama had er uiteindelijk géén bezwaar tegen dat papa het resterende bed in de kamer inpalmde en zich zo over zijn ‘chicas’ zou ontfermen. Volgens mama zou zij slapeloze nachten tegemoet gaan met al onze geluidjes!
Vooral zus heeft zich ferm geamuseerd! Zij was als het ware de wekker van papa! Eénmaal in bed draait zij constant, volgens de wijzers van de klok, slapend rond. Om het half uur krijgt papa dan eens de voeten en daarna eens haar hoofdje in zijn rug! Zij kan niet stilliggen. En éénmaal wakker … begon ze op papa schouders te tikken en stelt ze ‘papa wakker worden!’, gevolgd door de vraag ‘spelen?’. Daarna volgt steeds wat gemompel en gemurmel van papa die zich uiteindelijk maar gewonnen heeft!
In de week voor de afreis heeft papa het blijkbaar zeer druk gehad, want de eerste dagen van de reis heeft papa ook steeds een middagdutje gedaan!
Britse invasie
Het hotel beschikt ongeveer over een 500-tal kamers, waarvan ongeveer 60 tot 70 procent wordt ingenomen door Britten. De overigen procenten zijn bezoekers uit Duitsland (29-39%) en jawel … België (ca. 1%). Opvallend was ook dat er naar het einde van de reis een kolonie Russen was neergestreken, maar zij waren een grote uitzondering op hun reputatie van lawaaimakers, onruststokers en agressievelingen!
Kortom, ik had al snel een verklaring gevonden voor de worsten, eieren, witte bonen in tomatensaus, spek, … bij het ontbijt! Ik heb de Britten vooral leren kennen als ‘hoe vettiger, hoe prettiger’! Als de gemiddelde aanwezige Brit in het hotel representatief is voor de gemiddelde Brit op de Britse eilanden, dan verwondert het mij dat deze eilanden nog niet onder het gewicht van de inwoners zijn bezweken en weggezakt onder de zeespiegel
Daarnaast staat hun lichaam ook vol tatoeages en als er nog een plaatsje vrij is dan steken ze er nog een piercing bij, waardoor ze opnieuw zwaarder worden en… de eilanden opnieuw wat verder wegzakken! Hun ‘eetcultuur’ wordt ook met de paplepel aan hun kinderen doorgeven. In uitzonderlijke gevallen wordt het ontbijt nog wat uitgebreid met een lekker, fris … biertje! Een drankje dat ze voor het overige de ganse dag door drinken!
Rhune
Ikzelf heb een zeer rustige reis achter de rug! Naast het slapen, drinken en wat spelen heb ik mijn eerste schuchtere pogingen ondernomen om me te draaien, dewelke me pas is gelukt … als ik terug thuis was!
Rhune heeft een vele actievere reis achter de rug! Zij heeft opnieuw belangrijke grenzen verlegd! Ze is beginnen zwemmen, alléén in een bootje zitten op het water, klimmen,… Daarnaast heeft ze ook Spaans gesproken met ‘piet piraat’, de Spaanse kok van het hotel! Bij het ontbijt, het middag- en avondmaal moest papa haar oppakken en eens een wandeling maken tussen alle gerechten en eens goedendag gaan zeggen tegen ‘piet piraat’! Piet piraat was voor mama en papa de ultieme sleutel om Rhune flink te doen eten. En de laatste dagen heeft Rhuneke ook reeds kennis gemaakt met een (kinder)ijsje! Maar daarvoor diende ze wel de ganse dag flink te zijn!
Vertraagde terugkeer
Tot op de dag van de terugkeer was alles vlot verlopen! Maar dan was er vooreerst de nukkige en gevaarlijk rijdende buschauffeur. En éénmaal veilige en wel gearriveerd aan de luchthaven was er de hostes van Jetair die ons doodleuk kwam melden dat het vliegtuig net géén 4 uur vertraging had! Mama en papa hebben dan hemel en aarde bewogen om ons bezig te houden. Gelukkig was er in de luchthaven een terras, waar we buiten konden zitten!
Uiteindelijk zijn we om exact 21u15 in Oostende geland, waar oma en opa ‘Oostende’ ons stonden op te wachten! Voor Rhune kon het dan al niet snel genoeg meer gaan!
Daags voor de afreis naar Mallorca (op 24/05/2008) zijn we met zijn vieren het toekomstig schooltje van mijn grote zus gaan bezoeken! Zus voelde zich al héél snel thuis in het klasje en begon spontaan te spelen in de klas. Ook in de ruimere feest- en turnzaal van de school kon Rhune niet lang stilzitten op haar stoel. Al snel begon ze er rond te lopen en is ze een ballon gaan vragen om mee te spelen!
Dit alles tot grote verbazing van mama én papa, want zus neemt meestal een afwachtende houding aan. En als ze dan al ietwat is ontdooid … dan nog blijft ze niet ver uit de buurt van mama en papa. Kortom, ze voelde er zich al snel thuis en dit gaf mama en papa voldoende reden om haar dan ook daar in te schrijven.
Bijna dagelijks spreekt ze nog wel eens over haar bezoekje! Zowel onthaalmoeder Vicky, mama als papa denken dat Rhune nood heeft aan nieuwe uitdagingen en rijp is om naar school te gaan!
Op naar Mallorca …
Op 26 mei 2008 begon dan het grote avontuur. Samen met mama, papa en grote zus het vliegtuig op richting Mallorca! We dienden ons al vroeg (3u45) te melden in het luchthavengebouw van Oostende. Gelukkig konden we rekenen op de bereidwilligheid van oma en opa ‘Oostende’ om ons af te zetten. En daar stonden we dan, met kleine oogjes van de korte nacht, te wachten op onze vlucht, dewelke om 5u45 vertrok!
Zonder al te grote moeilijkheden en tijdsverlies stonden we reeds om ongeveer 10u aan het Hotel Eurocalas in (Calas de) Mallorca. Het was wel jammer dat we eigenlijk pas om 14u onze kamer mochten betrekken. Maar dan heeft mama haar charme én haar beste Spaans bovengehaald om de receptioniste te overtuigen ons vroeger een kamer te geven, zodat zus en ik ons schoonheidsslaapje konden maken! En … dit is gelukt! Om exact 11u45 kregen we reeds onze kamer!
Hotel Eurocalas
Het hotel Eurocalas in Calas de Mallorca is een echte aanrader voor gezinnen met (kleine) kinderen. Het domein bevat 3 zwembaden met diverse diepten, waardoor iedereen wel aan zijn trekken komt. Het park is zeer goed onderhouden en er is een animatieteam aanwezig die jong en oud dagelijks weet te bekoren met allerhande activiteiten. Zo was er elke avond mini-disco, maar daar waren zus en ik nog wat te klein voor! En … er was ook een goed onderhouden en voldoende uitgerust speelplein.
Gezien de volle borden van mama, papa en Rhune neem ik aan dat het eten goed en voldoende gevarieerd was. Alhoewel de Britse invloeden nooit ver af waren (zie verder).
Onze hotelkamer was zeer netjes en ruim. Het enige minpuntje was misschien de badkamer die toch wel eens gerenoveerd mag worden.
Het nabijgelegen dorpje is evenwel een héél ander verhaal. Dit is verouderd én verwaarloosd. Niet echt gezellig om door te slenteren en uitsluitend gericht om het laatste eurootje uit de portefeuille van de toeristen te halen. Daarnaast is dit dorpje uitgegroeid tot een Britse kolonie. Overal pubs en cafés, waar constant sportzenders op staan. Het openbaar domein is allesbehalve aantrekkelijk en dateert reeds uit de jaren zeventig! Een beetje te vergelijken met de periode van voor de recente renovatie van Oostende. Kortom veel werk aan de winkel! Gezien onze aanwezigheid (Rhune en ik) zijn mama en papa dan ook niet echt veel buiten het domein van het hotel geweest! Tja, dit blijkt in schril contrast te staan met de avontuurlijke reizen die mama en papa in het verleden hebben gemaakt (Turkije, Syrië, Jordanië, Vietnam, Indonesië)!
Het weer was niet super, maar meer dan voldoende om ons te amuseren! Het belangrijkste was trouwens om er eens samen tussenuit te trekken en ‘dingen’ samen te doen!
Slapen …
In de hotelkamer was er één slaapkamer aanwezig, dus was het even zoeken naar de ideale oplossing voor de kamerverdeling. Dat Rhune en ik (in een reisbedje) de kamer kregen, was de makkelijkste oplossing, maar het was een groot dubbel bed! Mama had er uiteindelijk géén bezwaar tegen dat papa het resterende bed in de kamer inpalmde en zich zo over zijn ‘chicas’ zou ontfermen. Volgens mama zou zij slapeloze nachten tegemoet gaan met al onze geluidjes!
Vooral zus heeft zich ferm geamuseerd! Zij was als het ware de wekker van papa! Eénmaal in bed draait zij constant, volgens de wijzers van de klok, slapend rond. Om het half uur krijgt papa dan eens de voeten en daarna eens haar hoofdje in zijn rug! Zij kan niet stilliggen. En éénmaal wakker … begon ze op papa schouders te tikken en stelt ze ‘papa wakker worden!’, gevolgd door de vraag ‘spelen?’. Daarna volgt steeds wat gemompel en gemurmel van papa die zich uiteindelijk maar gewonnen heeft!
In de week voor de afreis heeft papa het blijkbaar zeer druk gehad, want de eerste dagen van de reis heeft papa ook steeds een middagdutje gedaan!
Britse invasie
Het hotel beschikt ongeveer over een 500-tal kamers, waarvan ongeveer 60 tot 70 procent wordt ingenomen door Britten. De overigen procenten zijn bezoekers uit Duitsland (29-39%) en jawel … België (ca. 1%). Opvallend was ook dat er naar het einde van de reis een kolonie Russen was neergestreken, maar zij waren een grote uitzondering op hun reputatie van lawaaimakers, onruststokers en agressievelingen!
Kortom, ik had al snel een verklaring gevonden voor de worsten, eieren, witte bonen in tomatensaus, spek, … bij het ontbijt! Ik heb de Britten vooral leren kennen als ‘hoe vettiger, hoe prettiger’! Als de gemiddelde aanwezige Brit in het hotel representatief is voor de gemiddelde Brit op de Britse eilanden, dan verwondert het mij dat deze eilanden nog niet onder het gewicht van de inwoners zijn bezweken en weggezakt onder de zeespiegel
Daarnaast staat hun lichaam ook vol tatoeages en als er nog een plaatsje vrij is dan steken ze er nog een piercing bij, waardoor ze opnieuw zwaarder worden en… de eilanden opnieuw wat verder wegzakken! Hun ‘eetcultuur’ wordt ook met de paplepel aan hun kinderen doorgeven. In uitzonderlijke gevallen wordt het ontbijt nog wat uitgebreid met een lekker, fris … biertje! Een drankje dat ze voor het overige de ganse dag door drinken!
Rhune
Ikzelf heb een zeer rustige reis achter de rug! Naast het slapen, drinken en wat spelen heb ik mijn eerste schuchtere pogingen ondernomen om me te draaien, dewelke me pas is gelukt … als ik terug thuis was!
Rhune heeft een vele actievere reis achter de rug! Zij heeft opnieuw belangrijke grenzen verlegd! Ze is beginnen zwemmen, alléén in een bootje zitten op het water, klimmen,… Daarnaast heeft ze ook Spaans gesproken met ‘piet piraat’, de Spaanse kok van het hotel! Bij het ontbijt, het middag- en avondmaal moest papa haar oppakken en eens een wandeling maken tussen alle gerechten en eens goedendag gaan zeggen tegen ‘piet piraat’! Piet piraat was voor mama en papa de ultieme sleutel om Rhune flink te doen eten. En de laatste dagen heeft Rhuneke ook reeds kennis gemaakt met een (kinder)ijsje! Maar daarvoor diende ze wel de ganse dag flink te zijn!
Vertraagde terugkeer
Tot op de dag van de terugkeer was alles vlot verlopen! Maar dan was er vooreerst de nukkige en gevaarlijk rijdende buschauffeur. En éénmaal veilige en wel gearriveerd aan de luchthaven was er de hostes van Jetair die ons doodleuk kwam melden dat het vliegtuig net géén 4 uur vertraging had! Mama en papa hebben dan hemel en aarde bewogen om ons bezig te houden. Gelukkig was er in de luchthaven een terras, waar we buiten konden zitten!
Uiteindelijk zijn we om exact 21u15 in Oostende geland, waar oma en opa ‘Oostende’ ons stonden op te wachten! Voor Rhune kon het dan al niet snel genoeg meer gaan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten