Bewogen week!!

OK, ik ben deze week nogal actief geweest (vraag maar eens aan mama), wat evenwel niet echt af te leiden viel uit mijn dagboek, maar hiermee wil ik voornamelijk verwijzen naar de resultaten van papa’s schouderonderzoek.

Kogel door de kerk…
… of naald in papa’s schouder. Papa heeft maandag eindelijk een langverwacht onderzoek van de schouder ondergaan, een NMR-scan. Het resultaat mag er ook wezen … na maanden van ellende met een pijnlijke schouder kan papa allicht al een kruis maken over zijn volleyseizoen. Kortom, het volleyseizoen zit er voor papa allicht bijna op, alvorens het is kunnen beginnen (vanaf de eerste training een pijnlijke schouder). Een scheur(tje) in het kapsel veroorzaakt te veel hinder en pijn bij aanval en opslag. Een artroscopie moet de oplossing bieden, maar … de belangrijke vraag rijst wanneer papa deze zal/kan laten uitvoeren, rekening houdende met een behoorlijk lange revalidatietermijn (min. 12 weken, waarvan er vier met volledige rust).
Daarnaast is de inspuiting met contrastvloeistof papa blijkbaar niet zo goed bevallen en kan hij deze week nog met moeite zijn arm in de lucht tillen. Dus, de werken in mijn kamertje zijn niet zo vooruitgaan, zoals papa, mama, Rhune en ik hadden verwacht/verhoopt.

En mama …
Mama is natuurlijk niet echt gelukkig met het resultaat van papa’s onderzoek, maar heeft deze week ook haar ding kunnen doen. De dinsdagavond les ‘Spaans’ volgen en op vrijdagavond gaan quizzen met toekomstig oma (Varsenare), tante Joke en nonkel Kristof. Papa kon het weer niet laten om haar wat te plagen en stelde dat mama toch minstens op 1 (één) vraag het goede antwoord zou moeten kunnen geven! Mama, ik zal u wel helpen!
Daarnaast is mama ook nog druk bezig voor het school! Mama werkt allicht harder voor school dan haar leerlingen!! Straf … is dit allemaal!

Zus’ woordenschat
Mijn zus heeft deze week haar 21ste ‘vermaanddag’ gevierd, of hoe moet je zoiets noemen. Het is zonder al te veel tierlantijntjes gepasseerd, doch is het zeker het vermelden waard! Zeker, als mijn zus ondertussen zoveel woordjes en zinnen kan gebruiken om dingen te duiden. Ik wou dat ik dit al allemaal kon, maar mijn tijd komt nog wel! Een greep uit haar soms zeer fantasierijke en schattig klinkende woordenschat:
- oot(j)ewantje: het klinkt alsof ze een washandje wil hebben om haar oortjes te wassen, maar hiermee bedoeld ze gewoon een olifantje;
- ka’maner: géén een of ander Turks gerecht, maar wel de badkamer;
- muf: ondertussen kan ze het al correct uitspreken, muts;
- wokje (ook fokje): hiermee bedoeld ze steeds ‘Vlokje’ (naam van konijn van mama en papa), maar het zou ook kunnen dat ze binnenkort ‘Vlokje op het wokje’ wil;
- pikketjes: deze heeft lang meegegaan in plaats van kippetjes;
- e’tootje: géén internetautootje, maar wel een egeltje;
- nune: het is ons nog steeds onbekend in hoeverre ze hiermee haar toekomstige roeping wil aangegeven, maar eigenlijk wil ze haar eigen naam (Rhune) zeggen;
- heps: da’s allicht een héél gekende voor hesp;
- toentjes: deze is overduidelijk … schoentjes;
- eibaan: glijbaan en géén achtbaan in de vorm van een ei;
- … (wordt allicht nog vervolgd)!!

Ondertussen is het mama en papa ook al opgevallen dat mijn zus haar eerste woordjes ‘Ostènds’ kent (oa. ‘joat’, 'tu'te')! Waar zou ze dit geleerd hebben!

Als afsluiter kon ik jullie deze foto mooie niet ontzeggen. Mijn zus in een innige omhelzing met Finn bij de onthaalmoeder (met dank aan de onthaalmoeder Vicky).