dinsdag 30 oktober 2007

't Is verlof geweest ...

Mijn kamertje ...

Nu papa een afspraak heeft gemaakt omtrent de artroscopie van zijn schouder (op maandag 19/11/2007, nvdr) raakt alles wat in een stroomversnelling, zeker omdat papa nadien meer dan een maand NIETS zal mogen ondernemen! Om nog te zwijgen van de periode erna ...!

Papa heeft vorige week woensdag met de hulp van opa (Oostende) reeds heel wat voorbereidingen getroffen om het plafond te steken! Nu nog wachten op de bestelling van het hout! Daarnaast zijn reeds het computermeubel en 2 oudere computers uit mjin toekomstige kamer verdwenen, zodat er meer ruimte vrijkomt om te werken! Nu, nog een paar dozen richting zolder en de kamer is zo goed als leeg!


Ondertussen heeft mama ook reeds van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn meubeltjes te bestellen! Kortom, er zijn drukke tijden aangebroken!

Zaterdag 27/10/2007

Op zaterdag 27/10/2007 hebben mama en papa de halfjaarlijkse reünie van de 'Turkije-gangers anno 2000' georganiseerd!

Sinds de Joker-reis in 2000 naar Turkije komt er nog steeds een beperkte groep van reizigers tweemaal per jaar samen om wat te babbelen over koetje en kalfjes, maar ... er worden ook nog steeds reisverhalen opgerakeld, foto's bekeken en nieuwe reisplannen gesmeed. Ditmaal stonden Cambodja, Spanje en Bretagne op het menu. Wat zal het de volgende maal zijn?

Maar het was vooral mijn grote zus die de show stal! Zij ... en zij alléén heeft de gasten (Michelleke, Niekolleke en Marrek) een ganse namiddag kunnen entertainen. 's Avonds is de hechte vriendengroep nog iets gaan eten in de 'Cafedraal' te Brugge ter afsluiting van een leuke dag.

Schattige woordenschat (vervolg)

Het zou de titel kunnen zijn van de nieuwe strip van 'Suske en Wiske', maar het is het vervolg van mijn zus' reeds uitgebreide woordenschat. En deze is momenteel grenzenloos:
- coco: géén kokosnoot, maar chocoladepasta of voor de vrienden 'choco'
- mèkje: daar hoef ik allicht géén tekeningetje bij te maken;
- coco'mèk: zeg géén kokosmelk tegen chocolademelk (en ze is daar verzot op);
- kop: de kop is eraf ... een knop;
- waai'waai: waar blijft ze het halen ... lawaai;
- paa'dje: deze gaat allang mee ... paardje en ze is er helemaal weg van;
- bukkie: ze is nog niet vertrouwd met de personages van 'het eiland' ... een buggy;
- boempattat: wie kent deze niet ... vallen;
- ki'wing: klinkt héél exotisch, maar het is een pinguïn;
- o'waar: ooogh, waar is de ... ooievaar;
- kimmen: iets was zus al héél lang onder de knie heeft, nl. klimmen;
- fa'ken: niet één of ander scheldwoord, maar een varken (eugh ... tja);
- staai'tje: haar palmboompje op haar hoofdje, maar ook het elastiekje om het te maken;

(wordt zeker nog vervolgd ...)

Bart op bezoek ...

Het is wéér de periode van het jaar ... om met iedereen af te spreken. Het begint stilaan een traditie te worden dat Bart op bezoek komt en een paar dagen blijft logeren! In de lente, de zomer, de herfst ... in de winter ?! Tja, dat zal de toekomst uitwijzen ... maar het is best mogelijk dat ie de volgende maal een ander slaapstekje zal moeten zoeken, want ik zal mijn kamertje niet meer afgegeven! Net zoals deze zomer was het ook nu weer plezant en ik zal me de heerlijke maaltijd op zaterdagavond niet snel vergeten! Eén of andere Grieks-Italiaanse pasta! Hmhmhm lekker ... Bart mag nog wel eens terugkomen!

Met mij gaat alles ondertussen goed, alhoewel ik wel moet vaststellen dat alles hier snel wat krap aan het worden is. Ik hoor papa wel vaak zeggen dat mama haar buikje reeds behoorlijk is uitgezet, maar toch begin ik het hier benauwd te krijgen!

Zus is druk in de weer ...

Ik weet niet of ze zich aan het voorbereiden is op mijn komst, maar de laatste tijd kan zus géén seconde zonder haar pop(pen). Mama en papa hebben het eens gechronometreerd (of hoe zeg je dat) hoelang een dag van een pop duurt. Het zal niet meer dan tien minuten duren! Pop wakker maken, melkje geven, te slapen leggen, wakker maken, eten geven, te slapen leggen, wakker maken, ... tien minuten niet meer én dan herbeginnen voor de volgende dag!!

Maar het moet gezegd dat grote zus zondag ook al flink meegeholpen heeft met papa om de tuinstoelen, de terrastafel en de glijbaan af te kuisen. Haar mouwtjes konden achteraf wel uitgewrongen worden, maar dit hoort allicht bij (kinder)arbeid.



Sinterklaas nadert ...

Mijn zus beseft het allicht nog niet, maar ik weet al wat ze van (?) Sinterklaas zal krijgen ... en ik ga het nog niet aan jullie neus hangen ...

vrijdag 19 oktober 2007

Bewogen week!!

OK, ik ben deze week nogal actief geweest (vraag maar eens aan mama), wat evenwel niet echt af te leiden viel uit mijn dagboek, maar hiermee wil ik voornamelijk verwijzen naar de resultaten van papa’s schouderonderzoek.

Kogel door de kerk…
… of naald in papa’s schouder. Papa heeft maandag eindelijk een langverwacht onderzoek van de schouder ondergaan, een NMR-scan. Het resultaat mag er ook wezen … na maanden van ellende met een pijnlijke schouder kan papa allicht al een kruis maken over zijn volleyseizoen. Kortom, het volleyseizoen zit er voor papa allicht bijna op, alvorens het is kunnen beginnen (vanaf de eerste training een pijnlijke schouder). Een scheur(tje) in het kapsel veroorzaakt te veel hinder en pijn bij aanval en opslag. Een artroscopie moet de oplossing bieden, maar … de belangrijke vraag rijst wanneer papa deze zal/kan laten uitvoeren, rekening houdende met een behoorlijk lange revalidatietermijn (min. 12 weken, waarvan er vier met volledige rust).
Daarnaast is de inspuiting met contrastvloeistof papa blijkbaar niet zo goed bevallen en kan hij deze week nog met moeite zijn arm in de lucht tillen. Dus, de werken in mijn kamertje zijn niet zo vooruitgaan, zoals papa, mama, Rhune en ik hadden verwacht/verhoopt.

En mama …
Mama is natuurlijk niet echt gelukkig met het resultaat van papa’s onderzoek, maar heeft deze week ook haar ding kunnen doen. De dinsdagavond les ‘Spaans’ volgen en op vrijdagavond gaan quizzen met toekomstig oma (Varsenare), tante Joke en nonkel Kristof. Papa kon het weer niet laten om haar wat te plagen en stelde dat mama toch minstens op 1 (één) vraag het goede antwoord zou moeten kunnen geven! Mama, ik zal u wel helpen!
Daarnaast is mama ook nog druk bezig voor het school! Mama werkt allicht harder voor school dan haar leerlingen!! Straf … is dit allemaal!

Zus’ woordenschat
Mijn zus heeft deze week haar 21ste ‘vermaanddag’ gevierd, of hoe moet je zoiets noemen. Het is zonder al te veel tierlantijntjes gepasseerd, doch is het zeker het vermelden waard! Zeker, als mijn zus ondertussen zoveel woordjes en zinnen kan gebruiken om dingen te duiden. Ik wou dat ik dit al allemaal kon, maar mijn tijd komt nog wel! Een greep uit haar soms zeer fantasierijke en schattig klinkende woordenschat:
- oot(j)ewantje: het klinkt alsof ze een washandje wil hebben om haar oortjes te wassen, maar hiermee bedoeld ze gewoon een olifantje;
- ka’maner: géén een of ander Turks gerecht, maar wel de badkamer;
- muf: ondertussen kan ze het al correct uitspreken, muts;
- wokje (ook fokje): hiermee bedoeld ze steeds ‘Vlokje’ (naam van konijn van mama en papa), maar het zou ook kunnen dat ze binnenkort ‘Vlokje op het wokje’ wil;
- pikketjes: deze heeft lang meegegaan in plaats van kippetjes;
- e’tootje: géén internetautootje, maar wel een egeltje;
- nune: het is ons nog steeds onbekend in hoeverre ze hiermee haar toekomstige roeping wil aangegeven, maar eigenlijk wil ze haar eigen naam (Rhune) zeggen;
- heps: da’s allicht een héél gekende voor hesp;
- toentjes: deze is overduidelijk … schoentjes;
- eibaan: glijbaan en géén achtbaan in de vorm van een ei;
- … (wordt allicht nog vervolgd)!!

Ondertussen is het mama en papa ook al opgevallen dat mijn zus haar eerste woordjes ‘Ostènds’ kent (oa. ‘joat’, 'tu'te')! Waar zou ze dit geleerd hebben!

Als afsluiter kon ik jullie deze foto mooie niet ontzeggen. Mijn zus in een innige omhelzing met Finn bij de onthaalmoeder (met dank aan de onthaalmoeder Vicky).

donderdag 11 oktober 2007

Bijna 23 weken

Mijn tweede bezoek aan de gynaecologe
Voor mijn tweede bezoekje aan de gynaecologe op maandag 24 september, ik was toen net 20 weken oud, hebben mama en papa mijn grote zus wijselijk bij oma en opa achtergelaten. Kwestie om ditmaal te vermijden dat het ganse dokterskabinet op zijn kop wordt gezet en om papa toch enigszins te laten meegenieten van mijn verschijning.


Tijdens dit bezoekje heb ik ook mijn laatste geheimpje moeten prijsgeven. Om papa’s gokspelletje niet te beïnvloeden, zal ik het niet aan jullie neus hangen. Papa zal dit spelletje tegen december 2007 proberen te lanceren. Volgens papa is de eindejaarsperiode een goed moment om de ‘gokjes’ op te nemen!

Mijn zus even voorstellen …
Tja, da’s een hele opgave … waar moet ik beginnen?
Mijn grote zus, Rhune, werd geboren op maandag 16 januari 2006 en is nu dus bijna 21 maanden oud. Ze zit boordevol energie! Stappen, klimmen, lopen, vallen en wéér op staan … ze kan het al allemaal! Daarnaast is ze ook een babbelkous eersteklas! Met haar monologen kan ze mama en papa al uren bezig houden en rond haar vinger draaien. Knap … hoe ze dit allemaal klaar speelt!


Zus speelt ook graag op het strand, maar het koude zeewater … daar is ze toch nog niet zo zot van!!


Verder hangt zus ook graag eens het ‘zotteke’ uit. Als ze maar in de belangstelling kan staan!


Mijn kamer…
Aangezien papa, tot zijn grote ergernis, nog steeds op non-actief staat, staan de volgende dagen/weken grote manoeuvres op de agenda. Mijn toekomstig kamertje wordt onder handen genomen!
Jarenlang heeft deze ruimte dienst gedaan als tussenstation voor allerhande overtollig materiaal dat eigenlijk voor de zolder bestemd was! Nu, is het eindelijk zover … alles wordt verplaatst richting eindstation, m.n. de zolder. Ook de kasten worden gedemonteerd met de hulp van opa. Niet alles verdwijnt naar de zolder … ook het containerpark blijkt een populaire opslagplaats te zijn.
Verder is papa ook begonnen met het opnemen van allerhande afmetingen om de kamer te schilderen en te voorzien van een mooi afgewerkt plafond. Doe zo verder papa …! Ondertussen probeert mama ‘Rhuneke’ bezig te houden of … is het nu omgekeerd?

Maar eerst is papa nog bezig in de tuin. Het mooie weer van de afgelopen dagen/weekends kon op géén idealer moment vallen. Zo kan papa de laatste hand leggen aan het tuinhuis die nu in een héél smakelijk kleurtje wordt geverfd, m.n. in ‘café au lait’. Ben eens benieuwd naar het eindresultaat!

dinsdag 9 oktober 2007

Mijn eerste (inleidende) zinnetjes ...

Na enig aandringen ben ik er alsnog in geslaagd om papa te overtuigen de computer te mogen bezigen om een digitaal dagboek bij te houden. Het is zeker niet mijn bedoeling om jullie elk moment van de dag met ‘inside’-informatie te bestoken (alhoewel sommige onder jullie dit zeker zouden willen), doch wel op geregelde tijdstippen mijn dagboek met tekst –en beeldmateriaal aan te vullen. Verder is het ook steeds wachten totdat papa, mama of mijn grote zus (Rhune) tijd hebben om mij te begeleiden bij mijn eerste kennismaking met de informaticawereld! De ervaringen van mijn grote zus met haar digitale dagboekjes zullen zeker een belangrijke meerwaarde kunnen geven aan mijn eigen dagboekje.

Mijn eerste tekenen van leven ...
Wat mijn mama en papa al een tijdje vermoedden, werd op 31 mei 2007 officieel bevestigd … ik ben (eindelijk?!) tot leven gewekt!

Ondanks het feit dat ik me de afgelopen weken, naar mijn eigen bescheiden mening, behoorlijk rustig heb gehouden, waren er voor papa (en mama) voldoende en overduidelijke signalen dat er ‘iets’ gaande was met mama. Zelfs mijn zus had deze signalen opgemerkt en … mogen ondervinden! Naast de traditionele vreemde eetgewoonten (het eten van augurken, het verplaatsen van de vaste spaghetti-dag,…), was het vooral de prikkelbaarheid van mama die opviel wanneer zus weer kattenkwaad aan het uitsteken was, haar ‘boterhammetjes met choco’ (of zoals mijn zus het zo mooi kan formuleren – ‘coco’) iets te enthousiast in haar mond wilde proppen,…

Uiteindelijk heeft de ‘predictor’ mijn aanwezigheid volledig ontmaskerd en kreeg ik de volle schuld naar mij toegeschoven van mama’s vreemde gedrag! Da's natuurlijk makkelijk ... ik kan mij nog niet eens verdedigen!

Mezelf even voorstellen ...
Mama en papa noemen mij momenteel ‘de bébie’, dit omdat mijn grote zus wat meer voeling zou krijgen met mijn aanwezigheid in de buik van mama én om mijn laatste geheimpje niet prijs te geven. Er zijn wel leukere koosnaampjes, maar in afwachting van … kan dit er wel door.
Ondertussen ben ik zo’n 20 weken oud en hou ik mij vooral bezig met eten, drinken, slapen en bewegen! Eten en drinken doe ik vooral om groot en sterk te worden! Daarnaast tracht ik veel te bewegen … papa heeft me al toegefluisterd dat dit heel gezond is en het maakt deze beperkte ruimte wat ruimer. Slapen … tja, wat doet een mens na eten, drinken en véél bewegen … slapen! Slaaaaapen …!
Ik vind het wel leuk om constant ‘onopvallend’ (eugh??!!) mee op stap te gaan met mama!

Mijn eerste weken ...
De eerste weken heb ik mij behoorlijk gedeisd kunnen houden, maar dan … heeft mijn aanwezigheid mama een beetje misselijk gemaakt! Op dat ogenblik heb ik voor de eerste maal kunnen vaststellen dat mama en papa toch vreemde mensen zijn! Enerzijds waren ze dolgelukkig, maar anderzijds was mama er echt niet goed van! Mijn aanwezigheid deed mama’s maag keren! Ik snapte er niks van! Maar ik kon daar echt niets aan doen. Mama diende veel vaker dan vroeger het toilet op te zoeken … maar voor de gevoelige lezers ga ik niet verder in op de details!

Op naar Bretagne (Carantec) ...
Op 29 juni 2007 vertrokken we met z’n vieren richting Bretagne (Carantec). Mama en papa hadden deze vakantie geboekt in februari en na een helse autotocht door (regen)weer en wind stonden we om 22u20 voor onze stacaravan in Carantec (Bretagne - Frankrijk). Gelukkig heb ik mijn eigen slaapstekje, want blijkbaar was er géén plaats voorzien voor mij! Ondanks het mindere weer was het toch een bijzonder leuke ervaring om eens 14 dagen aan één stuk samen te zijn met mama, papa en grote zus Rhune! Amaai, kan mijn zus al flink lopen en klimmen, zeg!

Het tijdstip van de reis kon niet beter vallen! Op die manier kon mijn aanwezigheid wat langer geheim gehouden worden voor de buitenwereld! Papa, maar vooral mama hoefde zich nu géén zorgen te maken om zich te verspreken!
Och, zoals bij mijn grote zus naar het schijnt het geval was waren er toch al een aantal personen op de hoogte van mijn aanwezigheid! Gezien het feit dat mama zo misselijk was en het eveneens examentijd (lang stilzitten, niets doen,…) was, kon mama niet anders dan de directeur en een aantal collega’s inlichten! Daarvoor waren ook Bart (Meert) en Joke (Gysel) al uitgebreid op de hoogte gebracht van mijn komst! Tot groot jolijt!

Eénmaal terug van reis werden dan ook mijn grootouders ingelicht. Nog groter jolijt. Hadden oma en opa toch niet net het perkje van mijn zus weggenomen, zekerst!

Mijn eerste foto ...
Op 23 juli 2007 was het eerste van een reeks bezoeken aan de gynaecologe gepland. Op basis van de echo blijkt alles OK te zijn! Ook mijn grote zus was aanwezig en die kon het onderzoek maar matig appreciëren! Ze wou het ganse dokterskabinet ondersteboven halen en papa had alle moeite van de wereld om haar dit te beletten! Met als gevolg dat papa niet veel heeft gezien van mij! Vandaar dat ik bij deze ook onderstaande echo toevoeg aan mijn blog! En wat vinden jullie van mij?


Daarnaast heb ik mama blijkbaar reeds op het verkeerde pad kunnen sturen! Je kan haar ook alles doen geloven! Mama had uitgerekend dat ik ongeveer rond 3 februari 2008 verwacht zou worden, maar dit blijkt niet correct te zijn! De "echo" voorspelde een andere geboortedatum, waardoor ik ongeveer rond 08/02/08 ter wereld zou moeten komen! De toekomst zal uitwijzen wie het bij het rechte eind zal hebben!! Papa daarentegen is héél blij … één week extra om een kamer in orde te brengen én er staat géén volleybalwedstrijd gepland dat weekend!

Papa (wééral) weg ...
Sinds 30/07/2007 is papa terug volop beginnen trainen voor het nieuwe volleybalseizoen! Ik hoor mijn zusje steeds zeggen: ‘papa weg’! De trainingen vallen, in tegenstelling tot papa had verwacht, qua intensiteit goed mee, maar papa heeft wel een pijnlijke schouder! Na 3,5 maanden zonder volleybal, blijkt die net vastgeroest te zijn! Dit zet wel een domper op papa zijn gemoed en een doktersvisite regelen schijnt niet zo evident te zijn! Alle dokters zitten met ellenlange wachtlijsten. Schandalig, maar papa probeert er het beste van te maken.

Mama wordt 30 ... dertig jaar!!!
Op 6 augustus 2007 werd mama 30, jawel je leest het goed dertig, jaar! Om dit niet zomaar te laten passeren, had papa helemaal in het geniep een verrassingsfeestje georganiseerd. Op zaterdag 4 augustus 2007 was het, tot grote opluchting van papa, dan eindelijk zover! Familie, vrienden, kennissen, collega’s van mama, … allen waren uitgenodigd voor een zomerse BBQ in het ‘Sportkaffee’ te Gistel. Mama wist niet waar ze het had en ik voelde de kriebels in haar buik. Zelfs mijn zus was wat overdonderd en dacht allicht dat dit feestje voor haar was. Het was een leuk feestje en zo heb ik de meeste mensen uit mama en papa hun vriendenkring leren kennen!
En zeggen dat papa dit allemaal in zijn eentje heeft georganiseerd! Als ik papa mag geloven is ie daar al begin juni aan begonnen! ‘Sjapo’ voor papa!

Mama telt af ... mijn eerste schooldag!
Met zo’n zomer zou je al voor minder beginnen aftellen richting het nieuwe schooljaar! Het aantal maal dat we met z’n allen naar het strand zijn geweest, kun je op één hand tellen. Gelukkig is er nog steeds mijn zusje, die het zonnetje in huis is. Binnenkort mag ik voor de eerste maal mee naar school! Vind dit toch wat spannend … mijn eerste schooldag. Mijn zus daarentegen staat weer te popelen om bij de onthaalmoeder te kunnen gaan spelen!