
dinsdag 30 oktober 2007
't Is verlof geweest ...

vrijdag 19 oktober 2007
Bewogen week!!
Kogel door de kerk…
… of naald in papa’s schouder. Papa heeft maandag eindelijk een langverwacht onderzoek van de schouder ondergaan, een NMR-scan. Het resultaat mag er ook wezen … na maanden van ellende met een pijnlijke schouder kan papa allicht al een kruis maken over zijn volleyseizoen. Kortom, het volleyseizoen zit er voor papa allicht bijna op, alvorens het is kunnen beginnen (vanaf de eerste training een pijnlijke schouder). Een scheur(tje) in het kapsel veroorzaakt te veel hinder en pijn bij aanval en opslag. Een artroscopie moet de oplossing bieden, maar … de belangrijke vraag rijst wanneer papa deze zal/kan laten uitvoeren, rekening houdende met een behoorlijk lange revalidatietermijn (min. 12 weken, waarvan er vier met volledige rust).
Daarnaast is de inspuiting met contrastvloeistof papa blijkbaar niet zo goed bevallen en kan hij deze week nog met moeite zijn arm in de lucht tillen. Dus, de werken in mijn kamertje zijn niet zo vooruitgaan, zoals papa, mama, Rhune en ik hadden verwacht/verhoopt.
En mama …
Mama is natuurlijk niet echt gelukkig met het resultaat van papa’s onderzoek, maar heeft deze week ook haar ding kunnen doen. De dinsdagavond les ‘Spaans’ volgen en op vrijdagavond gaan quizzen met toekomstig oma (Varsenare), tante Joke en nonkel Kristof. Papa kon het weer niet laten om haar wat te plagen en stelde dat mama toch minstens op 1 (één) vraag het goede antwoord zou moeten kunnen geven! Mama, ik zal u wel helpen!
Daarnaast is mama ook nog druk bezig voor het school! Mama werkt allicht harder voor school dan haar leerlingen!! Straf … is dit allemaal!
Zus’ woordenschat
Mijn zus heeft deze week haar 21ste ‘vermaanddag’ gevierd, of hoe moet je zoiets noemen. Het is zonder al te veel tierlantijntjes gepasseerd, doch is het zeker het vermelden waard! Zeker, als mijn zus ondertussen zoveel woordjes en zinnen kan gebruiken om dingen te duiden. Ik wou dat ik dit al allemaal kon, maar mijn tijd komt nog wel! Een greep uit haar soms zeer fantasierijke en schattig klinkende woordenschat:
- oot(j)ewantje: het klinkt alsof ze een washandje wil hebben om haar oortjes te wassen, maar hiermee bedoeld ze gewoon een olifantje;
- ka’maner: géén een of ander Turks gerecht, maar wel de badkamer;
- muf: ondertussen kan ze het al correct uitspreken, muts;
- wokje (ook fokje): hiermee bedoeld ze steeds ‘Vlokje’ (naam van konijn van mama en papa), maar het zou ook kunnen dat ze binnenkort ‘Vlokje op het wokje’ wil;
- pikketjes: deze heeft lang meegegaan in plaats van kippetjes;
- e’tootje: géén internetautootje, maar wel een egeltje;
- nune: het is ons nog steeds onbekend in hoeverre ze hiermee haar toekomstige roeping wil aangegeven, maar eigenlijk wil ze haar eigen naam (Rhune) zeggen;
- heps: da’s allicht een héél gekende voor hesp;
- toentjes: deze is overduidelijk … schoentjes;
- eibaan: glijbaan en géén achtbaan in de vorm van een ei;
- … (wordt allicht nog vervolgd)!!
Ondertussen is het mama en papa ook al opgevallen dat mijn zus haar eerste woordjes ‘Ostènds’ kent (oa. ‘joat’, 'tu'te')! Waar zou ze dit geleerd hebben!
Als afsluiter kon ik jullie deze foto mooie niet ontzeggen. Mijn zus in een innige omhelzing met Finn bij de onthaalmoeder (met dank aan de onthaalmoeder Vicky).
donderdag 11 oktober 2007
Bijna 23 weken
Voor mijn tweede bezoekje aan de gynaecologe op maandag 24 september, ik was toen net 20 weken oud, hebben mama en papa mijn grote zus wijselijk bij oma en opa achtergelaten. Kwestie om ditmaal te vermijden dat het ganse dokterskabinet op zijn kop wordt gezet en om papa toch enigszins te laten meegenieten van mijn verschijning.

Tijdens dit bezoekje heb ik ook mijn laatste geheimpje moeten prijsgeven. Om papa’s gokspelletje niet te beïnvloeden, zal ik het niet aan jullie neus hangen. Papa zal dit spelletje tegen december 2007 proberen te lanceren. Volgens papa is de eindejaarsperiode een goed moment om de ‘gokjes’ op te nemen!
Mijn zus even voorstellen …
Tja, da’s een hele opgave … waar moet ik beginnen?
Mijn grote zus, Rhune, werd geboren op maandag 16 januari 2006 en is nu dus bijna 21 maanden oud. Ze zit boordevol energie! Stappen, klimmen, lopen, vallen en wéér op staan … ze kan het al allemaal! Daarnaast is ze ook een babbelkous eersteklas! Met haar monologen kan ze mama en papa al uren bezig houden en rond haar vinger draaien. Knap … hoe ze dit allemaal klaar speelt!

Zus speelt ook graag op het strand, maar het koude zeewater … daar is ze toch nog niet zo zot van!!

Verder hangt zus ook graag eens het ‘zotteke’ uit. Als ze maar in de belangstelling kan staan!

Mijn kamer…
Aangezien papa, tot zijn grote ergernis, nog steeds op non-actief staat, staan de volgende dagen/weken grote manoeuvres op de agenda. Mijn toekomstig kamertje wordt onder handen genomen!
Jarenlang heeft deze ruimte dienst gedaan als tussenstation voor allerhande overtollig materiaal dat eigenlijk voor de zolder bestemd was! Nu, is het eindelijk zover … alles wordt verplaatst richting eindstation, m.n. de zolder. Ook de kasten worden gedemonteerd met de hulp van opa. Niet alles verdwijnt naar de zolder … ook het containerpark blijkt een populaire opslagplaats te zijn.
Verder is papa ook begonnen met het opnemen van allerhande afmetingen om de kamer te schilderen en te voorzien van een mooi afgewerkt plafond. Doe zo verder papa …! Ondertussen probeert mama ‘Rhuneke’ bezig te houden of … is het nu omgekeerd?
Maar eerst is papa nog bezig in de tuin. Het mooie weer van de afgelopen dagen/weekends kon op géén idealer moment vallen. Zo kan papa de laatste hand leggen aan het tuinhuis die nu in een héél smakelijk kleurtje wordt geverfd, m.n. in ‘café au lait’. Ben eens benieuwd naar het eindresultaat!
dinsdag 9 oktober 2007
Mijn eerste (inleidende) zinnetjes ...
Mijn eerste tekenen van leven ...
Wat mijn mama en papa al een tijdje vermoedden, werd op 31 mei 2007 officieel bevestigd … ik ben (eindelijk?!) tot leven gewekt!
Ondanks het feit dat ik me de afgelopen weken, naar mijn eigen bescheiden mening, behoorlijk rustig heb gehouden, waren er voor papa (en mama) voldoende en overduidelijke signalen dat er ‘iets’ gaande was met mama. Zelfs mijn zus had deze signalen opgemerkt en … mogen ondervinden! Naast de traditionele vreemde eetgewoonten (het eten van augurken, het verplaatsen van de vaste spaghetti-dag,…), was het vooral de prikkelbaarheid van mama die opviel wanneer zus weer kattenkwaad aan het uitsteken was, haar ‘boterhammetjes met choco’ (of zoals mijn zus het zo mooi kan formuleren – ‘coco’) iets te enthousiast in haar mond wilde proppen,…
Uiteindelijk heeft de ‘predictor’ mijn aanwezigheid volledig ontmaskerd en kreeg ik de volle schuld naar mij toegeschoven van mama’s vreemde gedrag! Da's natuurlijk makkelijk ... ik kan mij nog niet eens verdedigen!
Mezelf even voorstellen ...
Mama en papa noemen mij momenteel ‘de bébie’, dit omdat mijn grote zus wat meer voeling zou krijgen met mijn aanwezigheid in de buik van mama én om mijn laatste geheimpje niet prijs te geven. Er zijn wel leukere koosnaampjes, maar in afwachting van … kan dit er wel door.
Ondertussen ben ik zo’n 20 weken oud en hou ik mij vooral bezig met eten, drinken, slapen en bewegen! Eten en drinken doe ik vooral om groot en sterk te worden! Daarnaast tracht ik veel te bewegen … papa heeft me al toegefluisterd dat dit heel gezond is en het maakt deze beperkte ruimte wat ruimer. Slapen … tja, wat doet een mens na eten, drinken en véél bewegen … slapen! Slaaaaapen …!
Ik vind het wel leuk om constant ‘onopvallend’ (eugh??!!) mee op stap te gaan met mama!
Mijn eerste weken ...
De eerste weken heb ik mij behoorlijk gedeisd kunnen houden, maar dan … heeft mijn aanwezigheid mama een beetje misselijk gemaakt! Op dat ogenblik heb ik voor de eerste maal kunnen vaststellen dat mama en papa toch vreemde mensen zijn! Enerzijds waren ze dolgelukkig, maar anderzijds was mama er echt niet goed van! Mijn aanwezigheid deed mama’s maag keren! Ik snapte er niks van! Maar ik kon daar echt niets aan doen. Mama diende veel vaker dan vroeger het toilet op te zoeken … maar voor de gevoelige lezers ga ik niet verder in op de details!
Op naar Bretagne (Carantec) ...
Op 29 juni 2007 vertrokken we met z’n vieren richting Bretagne (Carantec). Mama en papa hadden deze vakantie geboekt in februari en na een helse autotocht door (regen)weer en wind stonden we om 22u20 voor onze stacaravan in Carantec (Bretagne - Frankrijk). Gelukkig heb ik mijn eigen slaapstekje, want blijkbaar was er géén plaats voorzien voor mij! Ondanks het mindere weer was het toch een bijzonder leuke ervaring om eens 14 dagen aan één stuk samen te zijn met mama, papa en grote zus Rhune! Amaai, kan mijn zus al flink lopen en klimmen, zeg!
Het tijdstip van de reis kon niet beter vallen! Op die manier kon mijn aanwezigheid wat langer geheim gehouden worden voor de buitenwereld! Papa, maar vooral mama hoefde zich nu géén zorgen te maken om zich te verspreken!
Och, zoals bij mijn grote zus naar het schijnt het geval was waren er toch al een aantal personen op de hoogte van mijn aanwezigheid! Gezien het feit dat mama zo misselijk was en het eveneens examentijd (lang stilzitten, niets doen,…) was, kon mama niet anders dan de directeur en een aantal collega’s inlichten! Daarvoor waren ook Bart (Meert) en Joke (Gysel) al uitgebreid op de hoogte gebracht van mijn komst! Tot groot jolijt!
Eénmaal terug van reis werden dan ook mijn grootouders ingelicht. Nog groter jolijt. Hadden oma en opa toch niet net het perkje van mijn zus weggenomen, zekerst!
Mijn eerste foto ...
Op 23 juli 2007 was het eerste van een reeks bezoeken aan de gynaecologe gepland. Op basis van de echo blijkt alles OK te zijn! Ook mijn grote zus was aanwezig en die kon het onderzoek maar matig appreciëren! Ze wou het ganse dokterskabinet ondersteboven halen en papa had alle moeite van de wereld om haar dit te beletten! Met als gevolg dat papa niet veel heeft gezien van mij! Vandaar dat ik bij deze ook onderstaande echo toevoeg aan mijn blog! En wat vinden jullie van mij?
Daarnaast heb ik mama blijkbaar reeds op het verkeerde pad kunnen sturen! Je kan haar ook alles doen geloven! Mama had uitgerekend dat ik ongeveer rond 3 februari 2008 verwacht zou worden, maar dit blijkt niet correct te zijn! De "echo" voorspelde een andere geboortedatum, waardoor ik ongeveer rond 08/02/08 ter wereld zou moeten komen! De toekomst zal uitwijzen wie het bij het rechte eind zal hebben!! Papa daarentegen is héél blij … één week extra om een kamer in orde te brengen én er staat géén volleybalwedstrijd gepland dat weekend!
Papa (wééral) weg ...
Sinds 30/07/2007 is papa terug volop beginnen trainen voor het nieuwe volleybalseizoen! Ik hoor mijn zusje steeds zeggen: ‘papa weg’! De trainingen vallen, in tegenstelling tot papa had verwacht, qua intensiteit goed mee, maar papa heeft wel een pijnlijke schouder! Na 3,5 maanden zonder volleybal, blijkt die net vastgeroest te zijn! Dit zet wel een domper op papa zijn gemoed en een doktersvisite regelen schijnt niet zo evident te zijn! Alle dokters zitten met ellenlange wachtlijsten. Schandalig, maar papa probeert er het beste van te maken.
Mama wordt 30 ... dertig jaar!!!
Op 6 augustus 2007 werd mama 30, jawel je leest het goed dertig, jaar! Om dit niet zomaar te laten passeren, had papa helemaal in het geniep een verrassingsfeestje georganiseerd. Op zaterdag 4 augustus 2007 was het, tot grote opluchting van papa, dan eindelijk zover! Familie, vrienden, kennissen, collega’s van mama, … allen waren uitgenodigd voor een zomerse BBQ in het ‘Sportkaffee’ te Gistel. Mama wist niet waar ze het had en ik voelde de kriebels in haar buik. Zelfs mijn zus was wat overdonderd en dacht allicht dat dit feestje voor haar was. Het was een leuk feestje en zo heb ik de meeste mensen uit mama en papa hun vriendenkring leren kennen!
En zeggen dat papa dit allemaal in zijn eentje heeft georganiseerd! Als ik papa mag geloven is ie daar al begin juni aan begonnen! ‘Sjapo’ voor papa!
Mama telt af ... mijn eerste schooldag!
Met zo’n zomer zou je al voor minder beginnen aftellen richting het nieuwe schooljaar! Het aantal maal dat we met z’n allen naar het strand zijn geweest, kun je op één hand tellen. Gelukkig is er nog steeds mijn zusje, die het zonnetje in huis is. Binnenkort mag ik voor de eerste maal mee naar school! Vind dit toch wat spannend … mijn eerste schooldag. Mijn zus daarentegen staat weer te popelen om bij de onthaalmoeder te kunnen gaan spelen!