Tja, na bijna 10 dagen in deze wereld heb ik een behoorlijk eenzijdige dagindeling, alhoewel ik mij goed kan inbeelden dat velen mij benijden! Slapen, eten, slapen, eten,... en tussendoor wat blèten! Mijn grote zus begint het ondertussen al wat gewoon te worden! De eerste dagen was ze wat onwennig en hebben we vaak met elkaar liggen communiceren via de 'blèèt'-taal! Ze probeerde mij steeds achter te doen om zo allicht ook de aandacht van mama en/of papa te trekken!


Kaartjes
Blijkbaar zijn veel van mijn kaartjes lang onderweg geweest of zijn ze nog onderweg!! Hiermee heeft papa niets te maken! Papa kan evenwel maar twee redenen bedenken die hieraan aan de basis kunnen van liggen:
1) bepaalde vrienden van mama en papa wonen in afgelegen en minder ontwikkelde delen van Vlaanderen, eugh België;
2) of zou er dan toch het een en ander mislopen bij de postbedeling en -sortering (?);
Alvast onze excuses voor dit ongemak! In het vervolg zal alles ter plaatse afgegeven worden!!
Papa
Het is ondertussen drie maanden geleden dat papa werd geopereerd aan zijn schouder! Recent doktersbezoek heeft aangegeven dat alles goed is verlopen en dat papa zijn revalidatie nog wat mag opdrijven! Wat natuurlijk als muziek in papa zijn oren klinkt!
Ondertussen probeert papa ook al wat aan zijn conditie te werken! Hij probeert driemaal per week te gaan lopen! Met de koude weer en de recente gebeurtenis (mijn komst) is dit evenwel niet steeds vanzelfsprekend! Maar toch probeert hij dit ritme vast te houden of beter terug op te nemen! Wat het vervolg van de revalidatie zal zijn, is evenwel nog koffiedik kijken!
Mijn eerste feestje
Zondag werd mijn eerste feestje georganiseerd in het bijzijn van mama, papa, Rhune, mijn grootouders, tante, nonkels en niet te vergeten mijn overgrootmoeder (alias 'marraine').

Oma (Oostende) kon het natuurlijk niet laten om een gedichtje te schrijven en voor te lezen! Dit kon ik de vele lezers van deze blog toch niet onthouden (Copyright OMA OOSTENDE).
Op 10 februari was 't precies lente.
De uitgekozen dag van onze Jente.
Al vlug verliet je een warm holletje
en stond iedereen rond dat mooie bolletje.
Lange voetjes en fijne handjes
en voor mama, gelukkig nog géén tandjes.
Grote zus was met 'bebietje' héél tevree
en gaf je direct een kusje of twee.
Nu lig je al in het wiegje te dromen
van al het moois dat nog moet komen.
En terwijl onze kleine Jente rustig slaapt,
weet ze al dat de hele familie over haar waakt.




